2 cilt halinde yayınlanan bu kitap seri bir cinayeti konu alsa da aslında cinayetin işlenmeden öncesini,cinayeti işleme anını,cinayeti işledikten sonrasını bize çok iyi anlatabilmiş Dostoyevski. Dostoyevski gibi büyük bir yazarın kitabı hakkında yorumlar yapmak her ne kadar bana düşmese de,küçük cümleciklerle anlatmak isterim halimi.

İlk önceleri elime aldığımda sıkılarak okuduğum çok doğru,sonrasında duyduğum bir söz beni derinden etkiledi.Dostoyevski okuyanlar iki gruba ayrılırmış; sadece okuyanlar ve anlayanlar diye. Daha sonra kendimin sadece okumak için okuyanlar gurubunda olduğumu görüp dikkatli bir şekilde okumaya çalıştığımda muhteşem bir şekilde zevk almaya başladığımı gördüm.

Edebi olarak değerli bir eser olduğunu, romanın kahramanlarını çok güzel betimlediğini, ruh hallerini bize çok iyi bir şekilde ilettiğini, okudukça farkına varıyordum. İnsana maddi(fiziksel, maddiyat)cezalar mı ağır gelir yoksa, vicdan azabının verdiği yürek sancıları mı daha ağır gelir; bu soruya bu kitapla birlikte cevap bulunabilir.

Kitabın konusu her ne kadar Rodya Raskolnikov’un işlediği cinayet üzerinde dönüyor gibi görünse de, Raskolnikov’un ailesi  dostu, hayatındaki herkes işin içine girmiş herkesin ruh hallerine biraz dokunmuştur.

Not: Aslında kitapla ilgili olmasa da burada içtenlikle belirtmek istediğim bir konu var. Her gün sabahın erken saatinde kalkıp domates tarlasına tarlayı sulamaya giderken isyanlarda bulunurdum.40 derece sıcağın altında sulama yaparken okuduğum bu kitap; Rusların yaşantılarını öyle bir anlattı ki, halime şükretmek için çok fazla sebebim olduğunu gördüm. Karnım tok,giymek için 1 den fazla kıyafetim var ve şükürler olsun ki hem maddi hem manevi zenginliklere sahibim.

Paylaş / Yolla