“Hıristiyanlığın Ortodoks mezhebine göre vaftiz edildim ve eğitildim. Çocukluktan itibaren ve gençlik yıllarında, bu inanç çerçevesinde öğrenim gördüm. Ama on sekiz yaşında, ikinci yıldan sonra üniversiteyi bıraktığımda, artık bana öğretilmiş olanlardan hiç birine inanmıyordum… ”

Lev Nikolayeviç TOLSTOY (1828 – 1910)… Büyük Rus yazarın  “İnsan Ne İle Yaşar” kitabının arka kapağında aynen şöyle yazar: “82 yaşında vefat eden Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı, İslam’a olan merakı sebebiyle bir gece trene binip İstanbul’a gitmeye karar verdi, ancak tren istasyonunda fenalaştı. Oradaki görevlilerden birinin evinde geceyi geçirdi, ertesi gün hayata gözlerini yumdu.”

Batı edebiyatında da önemli bir yeri olan İtiraflarım, büyük yazarın geçirdiği bu fikir buhranların ve manevi krizlerinin kendi ağzından anlatışıdır. Dâhil olduğu dini ve yaşamı sorgulayan TOLSTOY sonunda kendini hayatın ereğini ararken bulur. Yaşamını da ayrıntıları ile anlatan yazar neden ve nasıl yazar olduğunu da gözler önüne serer. Otobiyografi tadında bu eser, sayfalar ilerledikçe adeta felsefi bir yazıya döner. TOLSTOY, “Savaş ve Barış”taki mükemmel olay örgüsü bu eserde fikirlerin çatışması olarak karşımıza çıkar.

Tanrıyı, inancı, yaşamın amacını, niçin var olduğunu ve en önemlisi ölümü irdeyen yazar çoğu kez çıkmaz sokaklarda kaybolur. Yaşamının son dönemlerinde İslam’ı seçtiği de söylenen TOLSTOY’un bir filozof edasıyla din felsefesi yaptığı bu eser, pek çoğumuzun yaşama dair ve Tanrı’ya dair bakış açısını genişleteceği gibi bu alanlara olan eleştirel bakış açısını da genişletecek.

Paylaş / Yolla