Catherine Fisher’in yazdığı INCARCERON mükemmeldi. Kurgusu, yazarın hayal gücü…
Aman Tanrım o nasıl bir hayal gücüdür ? Kitabı başından sonuna kadar okumasan asla hayal edemeyeceğin olaylar.. Kişiler..
Incarceron bir solukta okunup, her sayfasını yuttuğun bir kitaplardan. Yazarın dili inanılmaz… Akıcı.

Incarceron bir hapishane, kişi, mekan… Aklı, milyarlarca gözü, kulağı olan bir hapishane. İçinde ki mahkumlar kendi evlatları. Ölenleri yeniden ‘doğuruyor’. Kimini insan olarak, kimini ölen hayvanlarıyla birleştirerek, kimini ise metallerle birleştirerek. Onun içinde şehirler var. Ormanlar, denizler var. Hapishanenin içinde hapishaneler var.

Dışarısı ise; Protokol’ün insanların elini kolunu bağladığı boş bir dünya. Hiç birşey yeni değil. Hiç birşey değişmiyor, büyümüyor, evrimleşmiyor, gelişmiyor. Zamanın durduğu ilerlemenin yasaklandığı bir yer.

Finn ve Claudia… Biri içeride, biri dışarıda iki kişi…
Finn içeride, belleği yok fakat Dışarı’dan geldiğine emin.
Claudia ise Dışarı’da. Bilgisayarlarla yönetilen 17. yy. dünyasına kapatılmış, bir malikane de babası ile yaşıyor. Babası ise İncarceronun müdürü. İncarceronun yerini tek bilen kişi ise müdür.

Finn ve Claudia haberleşmenin bir yolunu bulunca, Dışarı’ya açılan kapıyı arayışlarıda başlıyor. Size ise kıvrılıp bir solukta, heyecanla titriyerek okumak düşüyor. Harika bir kitaptı. Hemen okuyun… Okuyun… Okuyun…

Paylaş

İkinci bahar yaşıyor ömrüm
Gel benim yarim oluver şimdi…

Stephen KING in övgülerine mazhar olmuş yazarı ve kitabıyla ilk defa karşılaştım.Elime tesadüfen geçti.Okumaya başladığımda da sıradan gibi düşündüm ancak düşüncemden biraz sıyrıldım diyebilirim.600 küsür sayfa olmasına rağmen sıkıldım diyemem.Ölen liseli bir genç kız,ünlü bir doktor,doktorun yakın avukat arkadaşı,küçük bir kasaba,ama büyük olaylar…Çok fazla karakter yok.Dili ağır değil.Sanki hiç ilerlemiyormuş gibi gelen birkaç bölümü var ancak genel itibariyle hmmm deyip düşündürecek bir kaç nokta var.Genel itibariyle orta yaş krizi olarak nitelendirip,bu kanıya varma isteğiniz zaman zaman doruk noktasına ulaşsa da kitabın sonunda böyle olmadığını anlıyorsunuz…Liseli ve Harvard bursu kazanmış Kate in ölümü kimin elinden oldu ? İnsan bazen en yakınındakinden şüphelenirse;elinde inanacağı başka şeyler yaratabilir mi  ? Ve ömür istemediğin şekilde mi gitmeli ? Yoksa ikinci baharlar yaşanmalı mı ?  Çok daha fazla sorularla yoğun bir konuya dalacak,çoğu zaman da kendinizi sorgulayacaksınız . Ben olsaydım ne yapardım sorusu o kadar çok çıkacakki karşınıza bazen yorulup,elinizden bırakmak isteyeceksiniz.Ama ben olsaydım sonuna kadar giderdim

Paylaş

Araştırma ruhuna sahip bir insan ne yapar ne eder bulaşır tekrar yeni şeylere.Çeker mi? Kendi ayaklarıyla mı gider ? Kendi ayaklarıyla gider kısmını seçeceğim ben.Kendi ayaklarıyla gittiği için; içinde buluverir kendini yine yeni olayların.Ortasında kalmak istediği için atılan bilinçli adımlar onu iter yeni tehlikelere.Aklından Bir Sayı Tut hakkında yaptığım yorumun daha fazlasını hak ediyor.Tam bitti derken son cümlelerde yine başa sardı hissi uyandırırken siz kendi kendinize hay Allah diyorsunuz.Yüzlerce sayfaya sığdırılmış olaylar şimdi 2-3 sayfada başkaca bir biçimde mi yol  alacak ? Yapmak istediği şeyi….giderek arttırmak istediği merakı….bu kez daha sağlam bir kalemle ele almış yazar.Emekli polisimiz her defasında daha tehlikeli işlere bulaşma konusunda usta.Tehlikeler onu çekmiyor.Bile isteye üzerine üzerine gidiyor.Sırf bana bulaşsın da çözüme ulaştırayım diye.Küçük bir çocuğun tek başına yemek yemeye başlaması gibi bir heyecan,ilk adımın yaşatacağı sevinç gibi bir başlangıç,büyük bir hastalıktan kurtulmanın erdireceği huzur gibi bir son ile bitmesi için bu tehlikelere-bizce tehlike- kucak açması gerek kahramanımızın.Ve alacak avucunuza sizi kelimeler.Bittiğinde biraz sıkıntı yaşayacağınız kesin.Yeni kitabı bekleyeceğiniz de bir gerçek.
Konunun ana hattı bu.Yeni bir olay.Çözmeye çalışan bir dedektif.Çözmeye çalışırkenki akıl oyunları esnasında ağrıyan bir baş. -Bu kesinlikle size ait – Bunun yanı sıra insan ilişkileri konusunda ders alabileceğimiz noktalar da yok değil…Bir kitabı Farid FARJAD eşliğinde okumak ne keyiflidir.Golha…Ve yazmak ne keyiflidir…Golha…Okumayı sevin…

Paylaş

Miras Döngüsünün 3. kitabı Brisingr, yani Ateş Kılıcı…
İlk iki kitap da olduğu gibi sürükleyici, büyüleyici bir eser okumaya hazırlanın.
Arka Kapak:
Yeminler edildi… Sadakatler sınandı… Güçler çarpıştı

Burning Plains’ta imparatorluğun askerlerine karşı yapılan savaştan sonra, canlarını güç bela kurtarmayı başarmışlardır. Ejderha ve süvarisi için hala yapılacak çok iş varken, Eragon kendini tutamayacağı sözler arasında bulur.

Eragorn’un ilk sözü kuzeni Rroran’a, Roran’ın sevdiğini, Katrina’yı, kral Galbatorix’in ellerinden kurtarmak. Fakat Eragon’un diğerlerine de sadakat borcu var. Vardenlıların onun hünerlerine ve gücüne ihtiyaçları olacak -elfler ve cüceler olarak. Huzursuzluk ve tehlikeler asilere dört bir yandan vurduğunda, Eragon seçimler yapmak zorunda kalacak- O seçimler ki onu İmparatorluk toprakları ve ötesine götürecek, hayal bile edilemeyen fedakarlıklar yapmaya zorlayacak.

Eragon zulümlerle dolu bir ülkedeki en büyük umut. Acaba bu basit çiftçi çocuk, asileri bir araya getirip kralı yenebilecek mi?

Paylaş

Kara Melek okuduğum ilk Linda Howard romanı. 29. Tüyap Kitap Fuarı’ndan almıştım. İlk başlarda biraz sıkıcı gelmişti ama her kitabın başı zaten biraz sıkıcıdır. Tabi başında sıkıldım diye de kitapları yarım bırakmam, bırakırsam içim rahat etmez aklım orda kalır. Öyle olunca da okumaya devam ettim ve hiç beklemediğim bir şekilde olaylar gelişti ve kendimi romanın içinde buldum.

Kitabın büyüsü bir anda etrafımı sardı sanki. Artık sayfaları merakla çevirmeye başlamıştım. Suç dünyasının o tehlikeli ve gizemli ortamına doğru yol alıyordum.

Bir mafya babası ve bir kadın… Sevildiğini zanneden ancak bir mal gibi başka bir erkeğin önüne atıldığında gözleri açılan yalnız bir kadın…

Linda Howard bu romanında bir kadının yalnızlığını ve bu yalnızlığın ne kadar tehlikeli boyutlara ulaşabileceğini anlatmış.

Bir kadının yalnızlığı, ihanete uğramışlığı ne kadar tehlikeli olabilir? O yalnız kadın artık kaybedecek bir şeyi kalmamışsa neler yapabilir?

Paylaş

Daha önce sitemizde hep kitap ödüllü yarışma duyuruları yaptık. Bu sefer de sizlerden köy okulunda kurulacak kütüphane için kitap talep ediyoruz. Biyografimden de anlaşılacağı üzere köy okulunda sınıf öğretmeniyim. İmkanlar kısıtlı olduğu için kütüphane oluşturmak için okulumuzun kütüphaneye ayıracak bütçesi yok maalesef. Öğrencilerin de durumları pek iyi olmadığı için geriye tek bir seçeneğimiz kaldı: “Sosyal Medya”… Sosyal Medyanın gücünün farkında olan biri olarak bu işin üstesinden hep beraber kalkacağımızdan eminim. Sitemizi takip eden değerli kitapseverlerin hem ellerindeki kitapları hem de çevrelerinden topladıkları kitapları okulumuzdaki okumaya aç, köy okulu öğrencileri için kurulacak olan kütüphanemize yollayacağından eminim.

Kütüphane projemize destek olmak için ne mi yapabilirsiniz?

-          Hikaye, roman, dergi, ansiklopedi türü kitapları okulumuza kargo olarak yollayabilirsiniz.

-          Projemizi arkadaşlarınıza, akrabalarınıza vs duyurarak daha geniş kitlelere ulaşmamızı sağlayabilirsiniz.

-          Facebook,twitter,friendfeed ve bloglarınızda projemizi duyurarak ve bu sayfaya link vererek destek olabilirsiniz.

Okul Bilgileri: HATAY’ın Reyhanlı ilçesine bağlı Karasüleymanlı Uzunköy İlköğretim Okulu

Kargo Adresimiz: Karasüleymanlı Uzunköy İlköğretim Okulu, Reyhanlı/HATAY

Daha detaylı bilgi almak için:

mail: mahmutadin@hotmail.com

face: http://www.facebook.com/kutuphane.olusturuyoruz

blog: http://www.kitapkolik.net/koy-okulu-icin-kutuphane-projesi

Not:  Okulumuz köy okulu olduğundan dolayı bazı kargo firmaları tarafından sorun-gecikme olabilir. Bu yüzden kitapları kargoya verdikten sonra kargo firmasını-kargo bilgilerini  mahmutadin@hotmail.com mail adresine yollarsanız daha iyi olur. Böylece kargonun takibini daha iyi yapabiliriz.

—-

Kütüphanemizi oluşturduktan sonra resimler-videolar çekilip sizlere sunulacaktır.

Paylaş

Bir ‘merhaba’ dese bir yüz.Tanıdık bir yüz.Siz ! Başka bir yüz sorun olmazdı.Ya kendi yüzünüz? Anlatılamaz bir şey gibi mi geldi size şimdi ? Doğru kelimeyi bulabildiniz mi yoksa hemen ? Ben ürkerdim kesinlikle.Benimle ben karşılaşsa evet kesinlikle ürkerdim…

Ama Davis Moore un yaşadığı(yaşayacağı) kızının katiliyle yüz yüze gelmek olacak.Acaba hangisi zor ? O mu ?Bu mu ? Tecavüze uğrayıp öldürülen kızının katili kim ? Bunun cevabını kendi eliyle bulmak ister.Mesleğini tehlikeye atacak olsa dahi bunun cevabı o kadar istenmektedirki doktor tarafından;katilin DNA sı ona eşsiz bir kanıt gibi gelir.Gelişen başka başka kötü ! olaylar bu kanıtın bulunma pişmanlığını yaşatsa da yine de karşı konulmaz bir istek daima doktorun peşindedir.Doktor Moore…Klonlama işinin en yetkili kişilerinden biri…Ama bilebilir miydi bir gün kızının katilini klonlayabileceği ihtimalini ? Daha da ötesi klonladığı katilin gözünün içine bakabileceğini ?

Anna…Anna Kat Moore…Hayat dolu,annesinin bitanesi.Babasının gözdesi…Katlanılması zor acılar yaşatacak ailesine istemeden.Peki ya onun ölmesini isteyen kim ? Babasının her şeyden korumaya çalıştığı kızının hayatı kim tarafından son buldu ?

Klonlama karşıtı binlerce kişi.Klonlama taraftarı binlerce kişi.Acı çeken iki insan.Ölümüyle acı çektiren hayat dolu bir insan.Ardından gelen başka ölümler.Ardından gelen yeni kurulacak yaşamlar.Her son mutlulukla bitmez.Ya da mutlu sanılan sonlar bir yalandan ibarettir…

Bu kitabı merak edin.Mutlaka okuyun.Okumayı sevin

Paylaş

“Bu kitabı yazarken, şimdi ancak rüyalarımda rastladığım birbirinden güzel insanlarla görüştüm. Hayatımı bir kez daha yaşadım sanki. Çocukluğumu yaşarken güzel bulduğum şeyler, gerçekten de güzel olan dereler ve ırmaklar, birbiri ardınca ölüp gitmişler bu dünyadan…”

Cüneyd Suavi ile ilk olarak ablamın aldığı “Hayatın İçinden Sevgi Hikayeleri” kitabı ile tanıştım. En sevdiğim kitaplar arasında yeri vardır. Daha sonra uzunca bir süre Cüneyd Suavi’nin kitaplarını okuma fırsatım olmadı.

2010 yazında 29. Tüyap Kitap Fuarı’nda Cüneyd Suavi’nin kendisiyle tanışma fırsatım oldu ve “Kesilen Gitar” adlı gençlik yıllarını anlattığı kitabını aldım.

Cüneyd Suavi bu kitabında hepimizin kendimizden bir parça bir şeyler bulabileceğimiz anılarını anlatmış. Artık gelişen şehirleşme ile belki de ilerde göremeyeceğimiz gençlik günlerini geçirdiği o güzel köyleri, dereleri, dağları ve tepeleri anlatmış.

Ben kitabı okurken henüz 17 yaşında olmama rağmen “hey gidi günler” demeden edemedim. Cüneyd Suavi’nin çocukluğuna imrendim biraz da. Eskiden insanlar küçük şeylerden bile mutlu olurlarmış. Gelişen teknoloji ve şehirlerin yapılanması ile aslında o mutluluğun uçup gittiğini düşündüm.

Bence insanlığımızın bir parçası da günden güne yok olmakta. Eskiden gidilen akşam ziyaretleri, birlikte yapılan piknikler, oynanan oyunlar… Eskiden diyorum çünkü artık böyle şeyler yok. Sinema bile o zamanda güzelmiş. Artık bütün güzellikler her geçen gün elimizden alınıyor.

Siz de eski günlerinizi özlediyseniz ve biraz da geçmişinize tutunmak istiyorsanız “Kesilen Gitar” ile küçük bir zaman yolculuğuna çıkabilirsiniz.

Keşke bilgisayarım, mp3 üm, cep telefonum olmasaydı da ben de Cüneyd Suavi gibi aile bireylerinin hep birlikte olduğu, her şeyin daha güzel olduğu o günlerde yaşasaydım…

Paylaş