Gaiblerde bir ses geldi: Bu adam,
Gezdirsin boşluğu ense kökünde!
Ve uçtu tepemden birdenbire dam;
Gök devrildi, künde üstüne künde…

İçinde ölene fırtınalar kopan  ülkemizin 20. yüzyılda yetiştirdiği belki de en büyük sanat, fikir ve aksiyon adamı olan merhum Üstad Necip Fazıl KISAKÜREK…  1905 – 1983yılları arasında yüzlerce eser veren ömrünün pek çoğu sürgün ve zindanlarda geçmiş bu fikir adamı hayatını bütün şiirlerini topladığı “Çile” adlı kitapla özetliyor. Yetmiş sekiz senelik ömür sadece iki hece onun için “Çile…” Fakat “Çile”nin sayfaları aralandığında Üstad’ın, Allah, Daüssıla, Dava ve Cemiyet, Dekor, Hafakan, İnsan, Kadın Kahramanlar, Korku, Ölüm, Şehir, Tabiat, Tecrit, Ukde konularında kalemine dökülen nazımlarına şahit olacaksınız.

Bu ünlü kitabında ayrıca onun hayatını ve şiir hakkındaki fikirlerini okuyacaksınız. Necip Fazıl’ın süzme tüm şiirlerinde oluşan bu ünlü eser ona “şairler sultanı” denmesinin bir başka nedenidir. Her şiir her mısra şairin ne derece duyarlı ve içten bir dile sahip olduğunun ve her mısra her kafiyenin ne derecede derin anlamlar taşıdığının göstergesi.

Çile şiirinin bir kıtası ise her şeye rağmen onun gayesinin şairlik olmadığını gösteriyor:

Kaçır beni âhenk, al beni birlik;
Artık barınamam gölge varlıkta.
Ver cüceye, onun olsun şairlik;
Şimdi gözüm büyük sanatkârlıkta.

Paylaş / Yolla