Sandy Tolan bu kitapta Filistin’de meydana gelen olayları en başından bu yana hem Yahudiler hem de Filistinliler açısından tarafsız bir şekilde çok güzel anlatmıştır. Yahudi Eşkenazi ailesinden olan Dalia Kharilerden olan Beşir Khari’nin ailelerinden ve etrafındaki  insanların ağzından çıktığı şekilde belgelere dayanılarak anlatılan bir kitaptır Limon Ağacı… Yahudilerin Nazilerden kaçıp atalarının eski toprakları olan Filistin’e dönmek istemesiyle başlar olaylar.

***

Kitabı okuduktan sonra ajandama aldığım notlarla devam ediyorum;

Yahudilerin Nazilerden kaçıp atalarının topraklarına dönmeleriyle başlar,Filistinliler bunu kabullenmek istemezler fakat İngilizlerin baskısıyla kandırılmaları sonucu kabullenmek zorunda kalırlar. Yahudiler akın akın Filistin topraklarına gelmektedir artık. Filistin kısmını Beşir’den Bulgaristan’dan kovulmayı ve can korkusunu ise Dalia’dan dinliyoruz: Dalia ve ailesi Filistin’e 2-3 güne geri dönecekleri vaatleri ile kandırılan Beşir ve ailesinin evine yerleşirler. Beşir büyümüştür ve çocukluğunun geçtiği evi ziyaret etme fırsatı bulmuştur. Evin kapısına vardığında Dalia ile karşılaşırlar. Dalia ikilem arasında kalsa da evlerine girmenin onların en doğal hakkı olduğunu düşünür ve eve davet eder. Beşir bahçedeki limon ağacını görmeden gitmez.

Eşkenaziler artık İsrailli olmuştur. Beşir’in ise bir vatanı bile yoktur. 6 gün savaş, intihar eylemleri, bebek ölümleri, İsrail’in vicdansızlıkları, hayatların mahvoluşları, çaresizlik, Yahudilerin kendi yaşadıkları olayları unutup aynısını Filistin’e yapması, savaş, korkaklık ve her şeye rağmen karanlığın ortasındaki küçük aydınlık umutlar..

Tarafsızlığı ile aydınlatıcı olan Limon Ağacı Filistin davasını merak edenler için güzel bir kitap..

Paylaş

2 cilt halinde yayınlanan bu kitap seri bir cinayeti konu alsa da aslında cinayetin işlenmeden öncesini,cinayeti işleme anını,cinayeti işledikten sonrasını bize çok iyi anlatabilmiş Dostoyevski. Dostoyevski gibi büyük bir yazarın kitabı hakkında yorumlar yapmak her ne kadar bana düşmese de,küçük cümleciklerle anlatmak isterim halimi.

İlk önceleri elime aldığımda sıkılarak okuduğum çok doğru,sonrasında duyduğum bir söz beni derinden etkiledi.Dostoyevski okuyanlar iki gruba ayrılırmış; sadece okuyanlar ve anlayanlar diye. Daha sonra kendimin sadece okumak için okuyanlar gurubunda olduğumu görüp dikkatli bir şekilde okumaya çalıştığımda muhteşem bir şekilde zevk almaya başladığımı gördüm.

Edebi olarak değerli bir eser olduğunu, romanın kahramanlarını çok güzel betimlediğini, ruh hallerini bize çok iyi bir şekilde ilettiğini, okudukça farkına varıyordum. İnsana maddi(fiziksel, maddiyat)cezalar mı ağır gelir yoksa, vicdan azabının verdiği yürek sancıları mı daha ağır gelir; bu soruya bu kitapla birlikte cevap bulunabilir.

Kitabın konusu her ne kadar Rodya Raskolnikov’un işlediği cinayet üzerinde dönüyor gibi görünse de, Raskolnikov’un ailesi  dostu, hayatındaki herkes işin içine girmiş herkesin ruh hallerine biraz dokunmuştur.

Not: Aslında kitapla ilgili olmasa da burada içtenlikle belirtmek istediğim bir konu var. Her gün sabahın erken saatinde kalkıp domates tarlasına tarlayı sulamaya giderken isyanlarda bulunurdum.40 derece sıcağın altında sulama yaparken okuduğum bu kitap; Rusların yaşantılarını öyle bir anlattı ki, halime şükretmek için çok fazla sebebim olduğunu gördüm. Karnım tok,giymek için 1 den fazla kıyafetim var ve şükürler olsun ki hem maddi hem manevi zenginliklere sahibim.

Paylaş

Hayatta bazen kötü anlar yaşarız,yüreğimizi burkan ve tekrar yaşamayı asla istemeyeceğimiz anılardır bunlar…Aklımızda geldiğinde çabucak kovmak isteriz o an hissettiğimiz duyguları tekrar hissetmemek için. Bu kitapta işte beni öylesine derinden etkiledi…Belki benim sulu gözlülüğümün verdiği etkidir belki kim okusa herkesi ağlatır bu kitap bilinmez ama gece yarısında içimi çekerek ağladığım kaçınılmaz bir gerçek…Okuduktan sonra etkisinden uzun bir süre kurtulamadığım bir kitap.

Yazar Afgan asıllı olup Amerikan vatandaşıdır. Afganistan’ da  geçen olaylar  çok güzel bir üslupla anlatmıştır.

Kitabın kahramanları: Emir, Hasan, baba ,Ali,Rahim Khan ,Süreyya, Assef, Sohrab’dır

Emir ve Hasan’ın çocuklukları beraber geçiyor.  Emir; babasının kendisini annesinin doğum yaparken ölmesine sebep olarak gördüğü için sevmediğini düşünüyor. Hizmetçini oğlu olan sütkardeşi Hasan’ı sevmesini ise kıskanıyor. Uçurtma yarışlarında babasına kendisini göstermek isteyen Emir, Hasan’ın başına gelen olayda Hasan’a yardım etmemiş onu o zor anında kurtarmamıştır… Afganistan’ın zor durumlarda olması üzerine ülkeyi terk eden Emir ve babasının yaşamları değişmiştir. Rahim Khan’ın  “tekrar iyi olmak mümkün” telefonu üzerine tekrar Afganistan’ a  dönen Emir’i öğrenecekleri derinden etkileyecektir.

Mükemmel bir kitap herkesin okumasını tavsiye edebileceğim hatta üzerine ısrar da edebileceğim bir kitap. Filmini izlemeye daha cesaret edemiyorum.

Paylaş

Üniversite 2.sınıfta Osman Kemal Hocamızın ”Öğretmen olacak birisinin bu kitabı mutlaka okuması lazım.”dedikten sonra bütün sınıfa aldırmasıyla bu kitabı okumaya başladım.Kitapta Leo BUSCAGLİA’ nın aile yaşantısından verdiği örnekler çok hoşuma gitti. Hatta bir anısı vardır ki hiç aklımdan çıkmaz.(her akşam sofraya oturduklarında Leo’ nun  babası bugün ne öğrendiklerini sorar öğrenmedilerse ansiklopediyi açıp yeni bir şeyler öğrenirlerdi.)Bunu okuduktan sonra bende her gün yeni bir şeyler okumaya dikkat ettim.

Bu kitap Leo Buscaglia’nın konferanslarından derlenerek oluşturulmuştur.kişisel gelişimin ilk yazarlarından olan Leo sevgiyi çok çok güzel anlatmıştır. Bu kitabı okuduktan sonra kendinizi tüm insanlığı sevmeye adayabilirsiniz.Hatta çevrenizdeki bütün nesneleri bile sevebilirsiniz.Amerikalıların nasıl da “biz olmaya” çalıştığını görecek,bizim karakterimize bizim olgularımıza ulaşmak için ne kadar çabaladıklarını gördükçe kendimizden utanacak,batılılaşmayı yanlış anlayıp kişilik değiştirme işlemlerimizin bizlere utanç verdiğini göreceksiniz.

Sevmek ve sevdiğini söylemek;sevildiğini duymak kadar güzeldir.

Gülmek; “SAF” denme riskini göze almaktır.

Ağlamak ise “DUYGUSAL” görünme riskini..

Birine yaklaşmak; “KENDİNİ KAPTIRMA”  riskini,

Duygularını açmak; “KENDİNİ ORTAYA KOYMA” riskini,

Hayalleri ve düşünceleri sergilemek ise “ONLARI BAŞKASINA KAPTIRMAK” riskini göze almaktır..

Sevemek; KARŞILIK GÖREMEME” riskini..

Yaşamak ise “ÖLME” riskini göze almaktır.

Umutlanmak; “HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAMAK” riskini

Çabalamak ise; “BAŞARISIZ OLMA” riskini göze almaktır…

Ama riskler yaşanmalıdır,hayatımızın en büyük riski hiç risk almamaktır.Hiç risk almayan kişi belki üzüntü ve acılardan korunabilir,ama büyüyemez,sevemez,değişemez,hissedemez ve öğrenemez..garanti arayışlarıyla zincirlenmiş bir köle olarak yaşarken,bedelini; özgürlüğünü kaybederek öder.

Sadece riski göze alabilen kişi HÜRDÜR..

Leo F. BUSCAGLİA

Paylaş

Senden benden öncede vardı bu gün bu gece

Felek dönüp durmadaydı hep bu gördüğünce

Usulca bas toprağa,çünkü bastığın yer

Bir güzelin gözbebeğiydi beş on yıl önce

Ömer HAYYAM

Böyle demişti Ömer HAYYAM. Rubai türünün yaratıcısı olan Hayyam yalnızca dörtlükler yazmakla kalmamış; aynı  zamanda felsefeci ve bilim adamı olarak da kabul edilmiştir.Sabahattin EYYÜBOĞLU’ nun Abdulbaki GÖLPINARLI’nın yaptığı çalışmalardan yararlanarak,bu kitabı meydana getirmiştir..kitabın ön sözünde Ömer HAYYAM hakkında güzel açıklamalarda bulunmuştur.

Benim dikkatimi çeken çok fazla rubaisi oldu birkaçını sizlerle de paylaşmak isterim.

Sevgili, seninle ben pergel gibiyiz;

İki başımız var,bir tek bedenimiz.

Ne kadar dönersem döneyim çevrende

Er geç baş başa verecek değimliyiz.

Ömer HAYYAM

Benim halimden haber sorarsan,

Bir çift sözüm var sana, yürekten;

Sevginle gireceğim toprağa,

Sevgimle çıkacağım topraktan.

Ömer HAYYAM

Dün geldi bana nedir aradığın? Dedi bana,

Bensem ne bakarsın o yana bu yana

Kendine gel de düşün,içine iyi bak

Ben senim;sen ben;aranıp durma boşuna

Ömer HAYYAM

Paylaş